Follow this Blog

Thursday, 11 May 2017

A meal for who needs a meal...


දානේ 




මැලේසියාවේ කිසිවෙක් බඩගින්නේ නැත. මෙය මම ස්ථිරවම කියමි. ඊට හේතුව මැලේසියානුවෝ දානමය පුණ්‍යකර්මය පිළිබඳව දක්වන උනන්දුවයි. එය වසරේ දින 365 පුරාම ඇති හැඟීමකි. 

"සුප් කිචන්" ගැන ඔබ ගූගල් සෙවුමක් කර බලන්න. මැලේසියාව පුරාම ව්‍යාප්තව ඇති මෙම ස්වෙච්චා ආයතන දිනකට කෑම පැකට් දහස් ගණනක් ආහාර අවශ්‍යය අය අතර බෙදා දෙයි. මෙම ආහාර පතක ඇත්තේ ලංකාවේ ප්‍රමිතියෙන් දුගී මගී යාචකයන්ට දෙන කෑම වේලක් නොවේ. බත් හෝ නූඩල්ස්, විශාල ප්‍රමාණයේ කුකුල් මස් කැබැල්ලක් හෝ මාළු පෙත්තක් සහ එළවලු කිහිපයකි. 

මුදල් ලබා දීමේ, කෑම සකස් කිරීමේ,  සහ කෑම ලබා ගැනීමේ කාර්ය සඳහා ජාතිය, ආගම, දේශපාලනය හෝ වෙන කිසියම්ම භේදයක් අදාළ නොවේ. 

ආහාර ලබා ගැනීමට ඇති එකම සුදුසුකම ආහාර අවශ්‍යතාවය පමණකි. 

මෙම ආහාර ලබා දීමේ ක්‍රියාවලිය කෙරේ මහජනතාවගේ දායකත්වය කෙතරම්ද යත් වසර 2014 දී සකස් කරන කෑම වැඩිවී අපතේ යාම හේතුවෙන් රජය මැදිහත් වී සුප් කිචන් ආයතන කිහිපයක් වසා දැමීමට සිදු විය.  

මේ කෑම ලබාදීම සඳහා දායකත්වය දෙන්නේ කවුරුද කියා කිසිවෙක් කියන්නේ වත් සොයන්නේ වත් නැත. ඒ  තම පියා හෝ දුව හෝ අසල්වාසියා විය හැක. 


දැන් ඔබටත් සිතන්න යමක්..............